Wrodzone przemieszczenie moczowodów

jako przyczyna nietrzymania moczu u psów

Wrodzone przemieszczenie moczowodów (wrodzona ektopia moczowodowa), jest najczęstszą przyczyną wczesnego nietrzymania moczu u psów

Typowym objawem choroby jest występowanie nietrzymania moczu od urodzenia zwierzęcia lub pojawienie się go w wieku szczenięcym. Przyczynami rozwoju ektopii mogą być czynniki dziedziczne i/lub zaburzenia gospodarki witaminowej w organizmie ciężarnej matki. Wyróżniane są 2 rodzaje ektopii moczowodowej (śródścienna i zewnątrzścienna). U psów, najczęściej stwierdzana jest jednostronna ektopia śródścienna (moczowód biegnie w ścianie pęcherza moczowego, omija jego światło i otwiera się do światła cewki moczowej).

Diagnostyka wady opiera się na zebraniu odpowiedniego wywiadu i ustaleniu momentu, w którym właściciel zwierzęcia zauważył zaburzenia w trzymaniu moczu. Potwierdzenie obecności ektopii moczowodowej można uzyskać na podstawie wyników urografii dożylnej, uro-tomografii komputerowej, ultrasonografii i uretrocystoskopii. Najlepszą z tych metod i standardowo używaną w naszej Klinice, jest uro-tomografia komputerowa. Jest to badanie proste do przeprowadzenia i dobrze tolerowane przez badane zwierzęta. Przed wykonaniem badania zwierzę poddawane jest krótkotrwałemu znieczuleniu ogólnemu, następnie dożylnie wstrzykiwany jest środek cieniujący, który wydalany jest z moczem przez nerki. Kolejnym etapem badania jest wykonanie tomografii komputerowej jamy brzusznej. Pozwala to na uwidocznienie struktur układu moczowego i dokładne prześledzenie przebiegu moczowodów.

Skuteczne leczenie ektopii wymaga przeprowadzenia operacji korygującej nieprawidłowe ujście moczowodu.

W przypadku ektopii śródściennej można dokonać stomatyzacji ektopowego moczowodu na wysokości trójkąta pęcherza moczowego (neoureterostomii) lub jego replantacji (neoureterocystostomii).

Klasyczny dostęp operacyjny wykorzystywany do leczenia ektopii moczowodowej u małych zwierząt wymaga szerokiego otwarcia jamy brzusznej, cięciem sięgającym od pępka do spojenia łonowego. Alternatywą dla tego dostępu, stosowaną u dzieci, może być przeprowadzenie zabiegu przy wykorzystaniu ograniczonego dostępu do jamy brzusznej, czyli minilaparotomii. U psów zabieg polega na wykonaniu krótkiego cięcia w linii pośrodkowej jamy brzusznej (długości około 5 cm.), w okolicy ostatniej pary sutek. Po otwarciu jamy brzusznej pęcherz moczowy jest przemieszczany poza nią i wykonywana jest operacja na moczowodach. Zabieg kończy się odprowadzeniem pęcherza z powrotem do jamy brzusznej i zamknięciem rany operacyjnej.

W okresie pooperacyjnym, zwierzęciu podawane są antybiotyki i leki przeciwbólowe. Przez 10 dni po zabiegu konieczne jest ograniczenie ruchu zwierzęcia i ochrona rany operacyjnej przed lizaniem.

Ze względu na małą inwazyjność zabiegu operowane zwierzęta szybko wracają do zdrowia.

2017-12-01T10:54:48+00:00

Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. więcej informacji

Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Zamknij